• Home
• Architektura - Polska
• Architektura - Świat
• Wnętrza
• Wiadomości
• Prawo
  • Prawo budowlane
  • Warunki techniczne (budynki)
  • Szczegółowy zakres i forma projektu budowlanego
  • Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 80, poz. 717)
  • Prawo autorskie
• Katalogi
• Księgarnia
• Blogi
• Forum
• O nas

Rozdział 1. Przepisy ogólne

Art. 1. [Zakres ustawy]

1. Ustawa określa:

1) zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy

administracji rządowej,

2) zakres i sposoby postępowania w sprawach przeznaczania terenów na określone cele oraz

ustalania zasad ich zagospodarowania i zabudowy

- przyjmując ład przestrzenny i zrównoważony rozwój za podstawę tych działań.

2.1 W planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się zwłaszcza:

1) wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury;

2) walory architektoniczne i krajobrazowe;

3) wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i

leśnych;

4) wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej;

5) wymagania ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, a także potrzeby osób

niepełnosprawnych;

6) walory ekonomiczne przestrzeni;

7) prawo własności;

8) potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa;

9) potrzeby interesu publicznego;

10) potrzeby w zakresie rozwoju infrastruktury technicznej, w szczególności sieci

szerokopasmowych.

Art. 2. [Objaśnienia pojęć] 2

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) "ładzie przestrzennym" - należy przez to rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy

harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i

wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-

estetyczne;

2) "zrównoważonym rozwoju" - należy przez to rozumieć rozwój, o którym mowa w art. 3 pkt 50

ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 i Nr 115,

poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957 oraz

z 2003 r. Nr 46, poz. 392);

3) "środowisku" - należy przez to rozumieć środowisko, o którym mowa w art. 3 pkt 39 ustawy z

dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska;

4) "interesie publicznym" - należy przez to rozumieć uogólniony cel dążeń i działań,

uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności,

związanych z zagospodarowaniem przestrzennym;

5) "inwestycji celu publicznego" - należy przez to rozumieć działania o znaczeniu lokalnym

(gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym

(obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), bez względu na status

podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o

których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z

2010 r. Nr 102, poz. 651 i Nr 106, poz. 675);

6) "obszarze przestrzeni publicznej" - należy przez to rozumieć obszar o szczególnym znaczeniu

dla zaspokojenia potrzeb mieszkańców, poprawy jakości ich życia i sprzyjający nawiązywaniu

kontaktów społecznych ze względu na jego położenie oraz cechy funkcjonalno-przestrzenne,

określony w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

7) "obszarze problemowym" - należy przez to rozumieć obszar szczególnego zjawiska z zakresu

gospodarki przestrzennej lub występowania konfliktów przestrzennych wskazany w planie

zagospodarowania przestrzennego województwa lub określony w studium uwarunkowań i

kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy;

8) "obszarze wsparcia" - należy przez to rozumieć obszar określony w ustawie z dnia 12 maja

2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego (Dz.U. Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041 i Nr

109, poz. 1158, z 2001 r. Nr 45, poz. 497, Nr 100, poz. 1085, Nr 111, poz. 1197 i Nr 154, poz.

1800 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 66, poz. 596 i Nr 230, poz. 1921);

9) "obszarze metropolitalnym" - należy przez to rozumieć obszar wielkiego miasta oraz

powiązanego z nim funkcjonalnie bezpośredniego otoczenia, ustalony w koncepcji

przestrzennego zagospodarowania kraju;

10) "dobrach kultury współczesnej" - należy przez to rozumieć niebędące zabytkami dobra kultury,

takie jak pomniki, miejsca pamięci, budynki, ich wnętrza i detale, zespoły budynków, założenia

urbanistyczne i krajobrazowe, będące uznanym dorobkiem współcześnie żyjących pokoleń, jeżeli

cechuje je wysoka wartość artystyczna lub historyczna;

11) "terenie zamkniętym" - należy przez to rozumieć teren zamknięty, o którym mowa w art. 2 pkt 9

ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz.

1086 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, Nr 115, poz. 1229 i Nr 125, poz. 1363);

12) "działce budowlanej" - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu,

której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia

infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z

odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego;

13) "uzbrojeniu terenu" - należy przez to rozumieć drogi, obiekty budowlane, urządzenia i

przewody, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce

nieruchomościami;

14) "dostępie do drogi publicznej" - należy przez to rozumieć bezpośredni dostęp do tej drogi albo

dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności

drogowej;

15) "standardach" - należy przez to rozumieć zbiory i zakresy wymagań dotyczących opracowań i

dokumentów planistycznych oraz zasady stosowania w nich parametrów dotyczących

zagospodarowania przestrzennego;

16) "parametrach i wskaźnikach urbanistycznych" - należy przez to rozumieć parametry i wskaźniki

ustanawiane w dokumentach planistycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art.

10 ust. 4, art. 16 ust. 2 i art. 40;

17) "walorach ekonomicznych przestrzeni" - należy przez to rozumieć te cechy przestrzeni, które

można określić w kategoriach ekonomicznych;

18) "wartości nieruchomości" - należy przez to rozumieć wartość rynkową nieruchomości;

19) "powierzchni sprzedaży" - należy przez to rozumieć tę część ogólnodostępnej powierzchni

obiektu handlowego stanowiącego całość techniczno-użytkową, przeznaczonego do sprzedaży

detalicznej, w której odbywa się bezpośrednia sprzedaż towarów (bez wliczania do niej

powierzchni usług i gastronomii oraz powierzchni pomocniczej, do której zalicza się powierzchnie

magazynów, biur, komunikacji, ekspozycji wystawowej itp.).

Art. 3. [Zadania własne]

1. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów

zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i

wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

2. Prowadzenie, w granicach swojej właściwości rzeczowej, analiz i studiów z zakresu zagospodarowania

przestrzennego, odnoszących się do obszaru powiatu i zagadnień jego rozwoju, należy do zadań

samorządu powiatu.

3. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej w województwie, w tym uchwalanie planu

zagospodarowania przestrzennego województwa, należy do zadań samorządu województwa.

4. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej państwa, wyrażonej w koncepcji przestrzennego

zagospodarowania kraju, należy do zadań Rady Ministrów.

Art. 4. [Miejscowe plany zagospodarowania]

1. Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów

zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania

przestrzennego.

1a.3 W odniesieniu do obszarów morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy

ekonomicznej przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz sposób

zagospodarowania i warunki zabudowy terenu określa się na podstawie przepisów ustawy z dnia 21

marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2003 r. Nr

153, poz. 1502 i Nr 170, poz. 1652 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41).

2. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów

zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu

publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze

decyzji o warunkach zabudowy.

3. W odniesieniu do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego

ustala się tylko granice tych terenów oraz granice ich stref ochronnych. W strefach ochronnych ustala się

ograniczenia w zagospodarowaniu i korzystaniu z terenów, w tym zakaz zabudowy.

4.4 Przepisów ust. 3 nie stosuje się do terenów zamkniętych ustalanych przez ministra właściwego do

spraw transportu.

Art. 5. [Projektowanie w rozumieniu ustawy]

Opracowywanie projektów planów zagospodarowania przestrzennego województwa, studium

uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego jest projektowaniem zagospodarowania przestrzennego, odpowiednio

w skali regionalnej i lokalnej, w rozumieniu art. 2 ust. 3 oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.

o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz.U. z 2001 r. Nr 5,

poz. 42 oraz z 2002 r. Nr 23, poz. 221, Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052).

Art. 6. [Sposób wykonywania prawa własności]

1. Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami,

sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

2. Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do:

1) zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w

miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz

osób trzecich;

2) ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych

osób lub jednostek organizacyjnych.

Art. 7. [Dopuszczalność zaskarżania do sądu administracyjnego]

Rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu

odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego

planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków

dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu do sądu

administracyjnego.

Art. 8. [Organy doradcze]

1. Organem doradczym ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i

mieszkaniowej w sprawach planowania i zagospodarowania przestrzennego jest Główna Komisja

Urbanistyczno-Architektoniczna.

2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej powołuje i

odwołuje przewodniczącego i członków komisji, o której mowa w ust. 1, oraz ustala, w drodze

zarządzenia, regulamin określający organizację i tryb jej działania.

3. Marszałek województwa, wójt, burmistrz albo prezydent miasta powołuje, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5,

odpowiednio wojewódzką albo gminną komisję urbanistyczno-architektoniczną, jako organ doradczy, oraz

ustala, w drodze regulaminu, jej organizację i tryb działania.

4. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta może powierzyć gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej

powołanej w innej gminie pełnienie funkcji organu doradczego, na mocy porozumienia zawartego z

odpowiednim wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta.

5. Przy starostach powiatów mogą być powoływane powiatowe komisje urbanistyczno-architektoniczne

jako organy doradcze starostów powiatów oraz, na podstawie stosownych porozumień, wójtów,

burmistrzów gmin albo prezydentów miast wchodzących w skład tych powiatów, które nie powołały

gminnych komisji lub nie powierzyły funkcji pełnienia organu doradczego komisji powołanej w innej

gminie, w trybie określonym w ust. 4.

6. Organy doradcze, o których mowa w ust. 1 oraz w ust. 3 i 5, składają się z osób o wykształceniu i

przygotowaniu fachowym związanym bezpośrednio z teorią i praktyką planowania przestrzennego, w tym

co najmniej w połowie z osób rekomendowanych przez branżowe stowarzyszenia i samorządy zawodowe.